
O poeta arxentino Juan Gelman (Buenos Aires, 1930) recollerá o 23 de abril, en Alcalá de Henares, o Premio Cervantes. Por este motivo, en El Pais podemos ler unha entrevista que lle fixeron para o suplemento Babelia. Un escritor marcado polas traxedias, o exilio e a desaparición do seu fillo ainda que nos seus últimos libros estase distanciando do seu pasado. Tamén podedes consultar a Bitácora de Gelman na que vos atoparedes artigos recentes de prensa, noticias, poemas, obras editadas, etc.
Todavía lloro, hay momentos que no puedo evitarlo, desoyendo el consejo del tango "un hombre no debe llorar". Creo que aquel que no puede llegar a llorar está algo mutilado. Eso tampoco se puede dictar cuándo sucede.

Hanta trabaja desde hace treinta y cinco años en una trituradora de papel prensando libros y reproducciones de cuadros. Ama los libros, los lee, los salva de la destrucción y se convierte en un "sabio a su pesar". Prepara las balas de libros destinadas a la destrucción como obras de arte, escoge cada título, las decora con láminas, nos ofrece sus propias reflexiones sobre filosofía, arte y literatura.
Un relato policial, escrito ao longo de dúas semanas en 1976, é o relato en primeira persoa dun policía que se enfronta a unha condena a morte pola súa participación na tortura e morte de dous presos políticos durante un réxime ditatorial. O escenario é un país sen determinar de América Latina, recurso que utiliza o autor para evitar a censura imposta pola ditadura no seu país, Hungría. O protagonista e narrador é, pois, un verdugo que, sen estar de todo de acordo cos procedementos empregados polos seus compañeiros, déixase levar para formar parte dunha maquinaria deshumanizada e inmoral que implacablemente impón os seus métodos e sementa o terror sen deixar espazo para a esperanza.

