Ismail Kadaré gana el Premio Príncipe de Asturias de las Letras 2009

Su obra considerada maestra, El palacio de los sueños, denuncia el régimen autoritario imperante en Albania durante la dictadura de Enver Hoxha.
Otras de sus novelas más destacadas son ‘Expediente H’, ‘El pintor de Pekín’, ‘El firmán de la ceguera’ y ‘El crepúsculo de los dioses de la estepa’. Junto a la novela, también ha cultivado la poesía y el ensayo. En 2005 recibió el Premio Man Booker Internacional, y sigue siendo uno de los eternos candidatos al Nobel de Literatura.
El premio será entregado por el príncipe Felipe a finales de octubre en el Teatro Campoamor de Oviedo.






Siempre me alegra que otorguen premios a escritores de países pertenecientes a otras culturas que no conocemos muy bien, pues a través de dichos premios el gran público puede acceder a estos autores. Aunque en el caso de Kadaré hay muchos libros de él editados en España.He de confesar que no he leído nada de Ismail Kadaré pero tengo ganas de hacerlo hace tiempo pues mis referencias son muy buenas. Este verano puede ser un buen momento para ello.
Comment por Chus Molina (Coordinadora) — 25-06-2009 @ 14:34
Noraboa a Kadaré. Confeso que para min é un descoñecido, e que durante moito tempo Europa remataba en Francia, ata que descubrín a Kundera, a Sandor Marai, a Stphen Vizinczey... e me topei cunha realidade distinta e sorprendente, un mundo dentro do noso cotián. Imos todos xa no barco europeo, pero que diferentes somos. Agardo poder meterme canto antes nunha obra de Kadaré. Supoño que será como asomarme a un balcón de Tirana
Comment por pitty ritty — 30-06-2009 @ 08:57
Paréceme un premio moi xusto. As literaturas balcánicas son grandes descoñecidas. Eu estou neste verán lendo moito sobre os países da ex-Yugoslavia e podo recomendar a Dubravka Ugresic, Slavenka Drakulic e moitos/as máis. Nas bibliotecas do concello hai varias obras interesantes ("El Ministerio del Dolor", "Como si yo no estuviera"), para aqueles interesados nos conflictos dos Balcáns. Descubriredes cómo os medios de comunicación enganaron a Europa e que non son os malos tan malos nin os bós tan bós
Comment por Alfonso González — 18-08-2009 @ 14:59
Acabo de ler El violonchelista de Sarajevo, de Galloway, e el toca precisamente ese punto, unha das protagonistas do relato vese reflectida no outro bando e acaba por darse conta que todos están a facer o mesmo, sobrevivir e odiar, a partes iguais. NOn coñezo a eses autores, pero grazas Alfonso polo comentario, buscareinos.
Un saúdo
Comment por pitty ritty — 19-08-2009 @ 09:06