Ímonos de vacacións… con libros
Pois si, nos imos de vacacións xullo e agosto. Volveremos en setembro con novos libros e autores e con ganas renovadas despois dun bo descanso estival. Pero non imos deixar de ler, e menos agora que, coas vacacións, teremos máis tempo para practicar un dos nosos deportes favoritos. Moitos xa comentastes que vos ides dedicar a continuar coa triloxía Millennium, xa nos contaredes que vos parecen a segunda e terceira parte. Pitty prefire dedicarse ao último premio Príncipe de Asturias, Ismail Kadaré, e recoméndanos a novela de Patrick Modiano, No café da xuventude perdida (boa idea, Pitty, faláronme moi ben del e quizais o lea tamén este verán). Pola miña banda quero saldar unha conta pendente que teño dende hai tempo: ler Moby Dick de Herman Melville. Pero tamén quero ler a Kadaré e algo de poesía que a teño un pouco abandonada.Contádenos que ides ler este verán, e animádevos a deixar suxestións de libros que vos gustasen ou que vos gustaría ler. Entre as miñas están varios premios deste ano: Kadaré, do que teño moi boas referencias; calquera das novelas dos últimos premios Nobel, Le Clezio, e Cervantes, Juan Marsé; Esperando a Robert Capa de Susana Fortes (Premio Fernando Lara), pero tamén a autobiografía recentemente editada deste fotógrafo crave do século XX, Ligeramente desenfocado, centradas na súa experiencia como correspondente gráfico durante a Segunda Guerra Mundial e cuxo principio promete: Ya no tenía motivo alguno para levantarme cada mañana.
Outras suxestións son a última novela da marabillosa muller e excelente escritora Ana María Matute, Paraíso Inhabitado, ou os sorprendentes e maxistrais relatos de Alice Munro (un dos meus achados deste ano, é incriblemente boa). Tamén editaron este ano nun só volume toda a obra dunha das mellores "contistas" española, Cristina Fernández Cubas, o seu título: Todos los cuentos. E continuando cos relatos, e con as mulleres, non podo deixar de recomendarvos a unha das "mestras" do xénero, Katherine Mansfield.
No capítulo de novela negra soa interesante a última novela do autor galego Domingo Villar, A praia dos afogados, ambientada na Galicia mariñeira. Non me quero esquecer da poesía. Ademais dos poetas publicados no blog ao longo destes meses, quixera recomendarvos a Alfonso Armada, un bo amigo e excelente poeta, con obra en galego e en castelán. E para os viaxeiros unha boa recomendación que me fixo un amigo hai anos: escollede unha novela dun autor do país que vaiades visitar e que, preferiblemente, se desenvolva alí. É un excelente xeito de coñecer a idiosincrasia do lugar.
Aínda que esteamos de vacacións eu entrarei de cando en vez no blog, así que non dubidedes en deixar calquera comentario que vos apeteza.
Julio e eu desexámosvos unhas felices vacacións a todos. Que as gocedes e ata setembro!
Por suposto podedes escribir os comentarios que queirades sobre o noso último libro, sobre todo os que aínda non o fixestes, e, cando o rematedes, non se vos esqueza devolvelo!

ACELERACIÓN DE LA HISTORIA
Onte púxose á venda o último volume da triloxía Millennium, La reina en el palacio de las corrientes de aire (que fermoso e poético título!) co saldo de 200.000 exemplares vendidos nun só día. O fenómeno Larsson continúa. Ata agora vendéronse, en máis de 40 países, 12, 6 millóns de exemplares dos tres títulos. Incrible.
Interesante inicio da nosa lectura-debate coa dobre controversia que formulastes acerca do título do libro e sobre que é o que entendemos os seres humanos (deste lado do planeta) por felicidade… Eu creo que detrás do estado do benestar e felicidade no que supostamente vivimos hai moita frustración, represión, insatisfacción… e todos os "ón" que queirades engadilos… Opino que o benestar material, como ben apuntastes, non confire a felicidade a ningún ser humano. Creo que é un bo momento, politicamente falando, para preguntarse que había detrás do chamado Estado do Benestar que tanto nos venderon fai uns anos os nosos políticos. A resposta está no que estamos a vivir actualmente e que nos mostran libros como este onde se deixa en evidencia as contradicións e delitos criminais que existen tras a fachada dunha sociedade falsamente idílica.

Custoume pero finalmente conseguín o libro máis lido dos últimos tempos. Nos nosos clubes de lectura está solicitadísimo pero con paciencia e, á cola, logrei reunir o número suficiente de exemplares para que poidamos descubrir por nós mesmos e con calma (son 665 páxinas) que é o que contén este éxito de vendas e lectores.






